Van de Mount Everest- klimmers kiest 53% voor de Nepalroute en 47% voor de Tibet-route. De Nepalese route is bekend onder de namen: Zuid of Zuidcolroute, de Zuidoostgraad route of de Hillary route. De Tibet-route wordt ook wel de Chinese route, Noord of Noordcolroute, de Noordoostgraad route of de Mallory route genoemd. Je kunt niet in één keer de route klimmen. Door steeds op en neer te gaan, went het lichaam aan de hoogte en wordt de kans op hoogteziekte kleiner. Als je al het stijgen en dalen bij elkaar optelt, beklim je de Everest meerdere malen.

DE NEPALROUTE

1: Van basiskamp (BC) naar kamp 1 op 5900 m.

    • Hoogteverschil: 600 meter

 

    • Stijgtijd: 1e keer: 5 – 8 uur, daarna 2 – 5 uur

 

    • Daaltijd: 1e keer: 4 – 5 uur, daarna 2 – 3 uur

 

De ijsval is het gevaarlijkste deel van de zuidcolroute. De Khumbu ijsval is een gletsjer die constant in beweging is. Hoge ijstorens kunnen ieder moment omvallen. Dat is de reden dat je zo snel en zo vroeg mogelijk op de dag door de ijsval gaat. Er zijn vele ladders om over grote spleten en om op hoge ijsvlakten te komen.

2: Van kamp 1 naar kamp 2 (ABC)

    • Hoogteverschil: 450 meter

 

    • Stijgtijd: 1e keer: 2 – 4 uur, daarna 1 – 3 uur

 

    • Daaltijd: 1e keer: 1 – 2 uur, daarna 1 uur

 

Hier loop je door een ansichtkaart. De route loopt door de Western Cwm. CWM betekent vallei. Het wordt ook wel de vallei van de stilte genoemd omdat de wind tegen gehouden wordt door de Nuptse (berg van 7864m) en de Everest. Hoewel de afstand van kamp 1 naar kamp 2 maar zo’n 4 km is vraagt het meer tijd dan je denkt. Dit komt door de vele spleten. Je kunt niet in een geheel rechte lijn lopen, en het lopen over een ladder met je stijgijzers aan kost ook tijd.

3: Van kamp 2 naar kamp 3

    • Hoogteverschil: 750 meter

 

    • Stijgtijd: 1e keer: 4 – 7 uur, daarna 2 – 4 uur

 

    • Daaltijd: 1e keer: 2 – 3 uur, daarna 1 – 2 uur

 

Dit gedeelte is niet het meest technische gedeelte, maar je mag hier geen fouten maken. Je moet geconcentreerd blijven, zorgen dat je stijgijzers goed zitten en dat je vastzit aan het vaste touw. Een val op deze flank is fataal omdat je op hard ijs niet kunt remmen.

4: Van kamp 3 naar kamp 4 (Zuidcol)

    • Hoogteverschil: 775 meter

 

    • Stijgtijd: 1e keer: 4 – 6 uur, daarna 3 – 5 uur

 

    • Daaltijd: 2 – 3 uur

 

Het is niet al te steil maar doordat de route dan over ijs en dan weer over rotsen gaat, moet je steeds alert blijven. Je klimt over de gele band en door het Geneva Spoor, een donkere rotspartij.
De Zuidcol is een plek met veel sneeuw, ijs en vele rotsblokken van allerlei grootte.

5: Van de Zuidcol naar de top

    • Hoogteverschil: 900 meter

 

    • Stijgtijd: 6 – 12 uur

 

    • Daaltijd naar kamp 4: 6 – 7 uur

 

Rond 22.00 uur vertrek je. Ook hier moet je ruim de tijd nemen om je goed voor te bereiden op de topdag. Alles kost veel meer energie en tijd. Het denken gaat minder logisch dan op zeeniveau.
De topdag begint met een steile klim.
Na een aantal uren klimmen kom je bij de Balcony (8400 m). Dat is een plek waar je even kunt rusten en wat drinkt alvorens je verder gaat met de beklimming richting de Zuidtop op 8748 m. Dit is niet de echte top. Bart Vos heeft waarschijnlijk op deze top gestaan en gedacht dat het de hoofdtop was.
Vanaf de Zuidtop moet je een vrij geëxponeerde messcherpe graad over van zo’n 100m. Dit is de Cornice-Traverse. Je moet sterke zenuwen hebben omdat je aan de ene kant zo’n 2400 m de diepte in kunt kijken en de andere kant 3050 m. Een misstap is hier niet aan te raden.
Deze traverse leidt tot waarschijnlijk de meest bekende rots ter wereld, de Hillary Step. Dit is een bijna verticale rots van 12 m hoog. Op een drukke dag is de kans groot dat je bij de Hillary Step lang moet wachten. Het risico op bevriezing en/of het niet meer halen van de top is dan groot.
Na dit cruciale punt is het ongeveer nog een uur klimmen naar de top. Na een korte tijd op de top vertoeft te hebben, is het weer zaak om geconcentreerd af te dalen naar kamp 3 of lager.

Tekst gemaakt op basis van de informatie van:
Harry Kikstra: Everest Summit of the World
Alan Arnette: websites